Οι 10 καλύτερες (και λιγότερο γνωστές) ερμηνείες στην ιστορία του Αμερικάνικου Σινεμά: #9

  9.

O Chris Sarandon
στο Dog Day Afternoon

 

Ελληνικής καταγωγής (ελληνίδα μητέρα / μικρασιάτης πατέρας - "Σαραντωνίδης" το πραγματικό οικογενειακό επώνυμο), ο Chris Sarandon δεν έφτασε ποτέ σε δημοσιότητα την αδελφή του, Susan. Η μεγάλη του αγάπη υπήρξε το θέατρο - έχει όμως κάνει τόσα πολλά που δεν γνωρίζουμε (ήταν, για παράδειγμα, η φωνή του Τζακ Σκέλινγκτον στον "Χριστουγεννιάτικο Εφιάλτη" του Μπάρτον). Και, όπως και να χει, έχουμε πάντα να θυμόμαστε τούτη εδώ τη σκηνή - τη συνομιλία του με τον Al Pacino στη "Σκυλίσια μέρα" του Sidney Lumet. Δε θελω να αναλωθώ σε επίθετα, ούτε στη σπάνια ευαισθησία που φωλιάζει στη καρδιά σου βλέποντας την. Θα πω όμως πως, χωρίς τον Sarandon στην ταινία, δεν υπάρχει Pacino (που, γι αυτόν τα κάνει όλα, άλλωστε), και χωρίς τον Pacino, δεν υπάρχει ταινία. (Για την ιστορία, ο Sarandon κέρδισε μια υποψηφιότητα για Οσκαρ Β Ανδρικού Ρόλου, για πέντε περίπου λεφτά συνολικής παρουσίας. Κι όμως σήμερα, κανείς δε θυμάται.) 

Οι 10 καλύτερες (και λιγότερο γνωστές) ερμηνείες στην ιστορία του Αμερικάνικου Σινεμά: #10

  10.

O Tony Curtis
στο The Boston Strangler

 

 

Ωραίος και σέξυ μια ζωή, γι αυτό και ποτέ κανείς σκηνοθέτης δεν τον πήρε στα σοβαρά - σίγουρα κανένας όσο ο Ρίτσαρντ Φλέισερ που σ' αυτο το αριστούργημα μοιάζει να πίεσε όλα τα σωστά κουμπιά. Ο Curtis εδώ, σχιζοφρενής δολοφόνος με δυο πρόσωπα - με το ένα να αγνοεί την ιδιότητα του άλλου (αληθινή ιστορία παρακαλώ) - όχι μόνο χτίζει μοναδικά δυο εντελώς διαφορετικές προσωπικότητες, αλλά, στο φινάλε, όταν συντελείται μέσα του η αποκάλυψη, κοιτάζει το απόλυτο κενό όπως κανείς άλλος φονιάς στα χρονικά του φανταστικού κινηματογράφου.