Παρασκευή, 5 Νοεμβρίου 2010

Music for films, pt 1.


Για την ταινία του Δημήτρη Παναγιωτάτου γράφτηκε ένα soundtrack αρκετά ικανό να στηρίξει και ταινία μυθοπλασίας, και αυτό το λέω όχι αναφορικά με την ποιότητα του αλλά με την ποικιλία του. Κάθε σεκανς είχε την δική της δράση και ως εκ τούτου, παρέπεμπε και σε ένα καθορισμένο κινηματογραφικό είδος. Εδώ έχω "περάσει" τρία από αυτά τα tracks, που γράφτηκαν δίχως να έχω δει τις σκηνές αυτές καθ'αυτές, αλλά ακολουθώντας το σενάριο. Το πρώτο παραπέμπει στο αστυνομικό νουάρ. Και στις jazz στιγμές του Λάλο Σίφριν. Το δεύτερο, στο sci-fi, αλλά παραμένοντας σταθεροί στον ρομαντισμό του φιλμ, επιλέξαμε κάτι που να εμπεριέχει και πάλι το νουάρ, με μάλλον προφανή κλεισίματα ματιού στον Παπαθανασίου. Το τρίτο κομμάτι, που τελικά έκλεισε την ταινία, γράφτηκε με αναφορά τους Tangerine Dream, έχοντας κατά νου τις εικόνες που εξέπεμπαν τα soundtracks των Thief και The Keep του Michael Mann (ως εκ τούτου έπρεπε να παίξω υποχρεωτικά με ήχους και samples της δεκαετίας του 80). Και φυσικά, όταν λέω "αναφορές" και "παραπομπές" δεν υπονοώ ότι πλησιάζω σε ταλέντο τους παραπάνω δημιουργούς - αναφέρομαι απλά στις προθέσεις των τραγουδιών.

Έχω προσθέσει και τη μουσική που έκλεινε την Ψυχή στο Στόμα του Γιάννη Οικονομίδη. Ένα λιτό ρέκβιεμ, πιστό στο κλίμα της ταινίας - και της τελευταίας της σεκάνς. Είχα δει το φιλμ έξι μήνες πριν, στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης (ήταν η ταινία "έκπληξη") και έτσι, οι εικόνες του ήταν που έδωσαν τις οδηγίες αυτή τη φορά.

Όντας στο studio αυτή την περίοδο, θυμήθηκα αυτά τα κομμάτια. Τα οποία και ανεβάζω όχι επειδή πιστεύω πως πρόκειται για σπουδαία μουσική αλλά επειδή θα ήθελα να υπάρχουν και να είναι προσβάσιμα - και για να πω και ένα "ευχαριστώ" στον Ούγκο Βαρβόγλη (τσεκάρετε τους Αθλίους του) που έπαιξε όλα τα πνευστά στις ηχογραφήσεις. Άλλωστε, δεν υπάρχει νότα μουσικής εκεί έξω που δεν γράφτηκε για να ακουστεί.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Αυτά, λέει, σας άρεσαν:

Ετικέτες